logo diazigionet 01

ΑΡΘΡΟ 1485 ΑΚ : «Ανιόντες και κατιόντες έχουν αμοιβαία υποχρέωση διατροφής κατά τους όρους των άρθρων 1486 έως 1502»

ΑΡΘΡΟ 1486 ΑΚ: «Δικαίωμα διατροφής έχει μόνο όποιος δεν μπορεί να διατρέφει τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες ενόψει και των τυχόν αναγκών της εκπαίδευσής του».


Το ανήλικο τέκνο, και αν ακόμη έχει περιουσία, έχει δικαίωμα διατροφής από τους γονείς του , εφόσον τα εισοδήματα της περιουσίας του ή το προϊόν της εργασίας του δεν αρκούν για την διατροφή του.

ΑΡΘΡΟ 1487 ΑΚ: «Δεν έχει υποχρέωση διατροφής εκείνος που , ενόψει και των λοιπών υποχρεώσεών του, δεν είναι σε θέση να τη δώσει χωρίς να διακινδυνεύσει η δική του διατροφή. Ο κανόνας αυτός δεν ισχύει, όταν πρόκειται για την διατροφή ανήλικου τέκνου από τον γονέα του, εκτός αν αυτό μπορεί να στραφεί εναντίον άλλου νόμιμου υποχρέου ή αν μπορεί να διατραφεί από την περιουσία του».

Εκ των άνω άρθρων προκύπτει ότι το ανήλικο τέκνο τυγχάνει μεγάλης προστασίας από τον νόμο , και δικαίως άλλωστε αφού το ανήλικο τέκνο συνήθως δεν δύναται να διατραφεί μόνο του ούτε και είναι νόμιμο να εργασθεί αλλά ακόμα και εάν εργάζεται και δεν επαρκούν τα εισοδήματά του ο νομοθέτης έχει προβλέψει ότι οι γονείς του (ανιόντες) οφείλουν να το διατρέφουν. Το ανήλικο τέκνο έχει δικαίωμα να ζητήσει δια μέσω του γονέα με τον οποίο διαμένει ή ο οποίος έχει την επιμέλεια να υποχρεωθεί και ο έτερος σύζυγος να καταβάλλει διατροφή γι'αυτό. Αυτό γίνεται με την κατωτέρω αναφερόμενη διαδικασία και επειδή ο γονέας με τον οποίο διαμένει το ανήλικο τέκνο ή ο οποίος έχει την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου ούτως ή άλλως το διατρέφει. Το δικαστήριο λοιπόν θα προβεί σε μία ανάλυση των δυνατοτήτων εκάστου γονέα και αντίστοιχα θα προβεί ύστερα από την ερμηνεία των αποδεικτικών μέσων στην κρίση με την οποία θα καθοριστεί το ποσοστό συμμετοχής εκάστου γονέα και αντίστοιχα λοιπόν το ποσό που θα οφείλει ο γονέας που δεν διαμένει με το ανήλικο τέκνο εις αυτό.

Η έννοια των δυνατοτήτων εκάστου αναφέρεται στο άρθρο 1489 ΑΚ: «Αν δεν υπάρχουν κατιόντες, υποχρέωση διατροφής έχουν οι πλησιέστεροι ανιόντες , που ενέχονται σε ίσα μέρη αν είναι περισσότεροι στον ίδιο βαθμό. ΟΙ γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από κοινού , ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του».
Έτσι έχει κριθεί πολλάκις ότι εάν το ανήλικο τέκνο έχει ανάγκη από 900,00 € ως διατροφή, και οι γονείς αυτού έχουν εισοδήματα δυσανάλογα μεταξύ των ήτοι από το συνολικό εισόδημα αμφοτέρων των γονέων ο σύζυγος έχει τα 2/3 ενώ η σύζυγος η οποία έχει και την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου , οπότε και αυτό διαμένει μαζί της έχει το 1/3 τότε και η διατροφή θα προσδιορισθεί ανάλογα μ ε τις δυνάμεις εκάστου, ήτοι για τον σύζυγο 600,00 € (δηλαδή τα 2/3 των 900,00 €) ενώ για την σύζυγο 300,00 € (δηλαδή το 1/3 των 900,00 €)

Στην πράξη συμβάλλουν και οι δύο γονείς παρότι η απόφαση ισχύει και είναι εκτελεστή μόνον κατά του ενός εκ των δύο συζύγων. Εάν κατά την πορεία των πραγμάτων προκύψει ότι το ανήλικο τέκνο δεν έχει ανάγκη από 900,00 € μηνιαίως αλλά λιγότερα χωρεί μόνον μεταρρύθμιση της ήδη εκδοθείσης αποφάσεως.

Η μόνη περίπτωση που ο ένας γονέας δύναται να απαλλαγεί από την υποχρέωση διατροφής του ανήλικου τέκνου του είναι να προτάξει την ένσταση διακινδύνευσης ιδίας διατροφής , ότι δηλαδή εάν υποχρεωθεί σε καταβολή διατροφής προς το τέκνο του τότε θα διακινδυνεύσει η δική του διατροφή. Αυτή η ένσταση θα πρέπει να είναι πολύ καλά τεκμηριωμένη και ειδικότερα όσον αφορά τα οικονομικά στοιχεία που αποδεικνύουν αυτήν την διακινδύνευση. Σε κάθε περίπτωση όμως στο εδ. Β΄ ΑΚ 1487 ορίζεται ότι όταν πρόκειται για ανήλικο τέκνο θα πρέπει να αποδειχθεί ότι το τέκνο μπορεί να στραφεί κατά άλλου υποχρέου, ή ότι αυτό μπορεί να διατραφεί από την περιουσία του. Πράγμα πολύ δύσκολο στην πράξη.

Για την περίπτωση που ο υπόχρεος γονέας δεν έχει εισοδήματα (ή δεν δηλώνει εισοδήματα) τότε πέραν του ότι εάν το έχει κάνει αυτό υπαιτίως και δολίως ώστε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις στηρίξεως της ανωτέρω ενστάσεως θα ληφθεί υπόψη η δυνατότητα εργασίας του υποχρέου γονέα. Αυτό γίνεται όταν αποδειχθεί ότι μέχρι προ ολίγου καιρού εργάζονταν ή είχε εισοδήματα αρκετά για να διασφαλίσουν την επιβίωσή του και αντίστοιχα την διατροφή των ανήλικων τέκνων του. Το πιο συχνό παράδειγμα είναι η παραίτηση από την εργασία του υποχρέου για ασήμαντους λόγους και αιτίες ή η μη δηλωμένη εργασία αυτού, πράγμα που δυσχεραίνει την απόδειξη από τη μεριά του έτερου γονέα. Το δικαστήριο θα εκτιμήσει την δυνατότητα που είχε πριν την διάσταση ο υπόχρεος γονέας και τα εισοδήματα που είχε τότε ώστε να προσδιορίσει και την αντίστοιχη δυνατότητα αυτού σήμερα.